İyilik dediğin, sessizce atılmış bir tohum gibidir

 İyilik dediğin, sessizce atılmış bir tohum gibidir. Nereye düştüğü, hangi toprakta filizleneceği çoğu zaman meçhuldür. Ama kesin olan bir şey var: O tohum, bir gün mutlaka yeşerir. Bazen bir çınara dönüşür gölgesinde nice hayatlara liman olur; bazen de ufacık bir kır çiçeği olarak açar, sadece görenin yüreğine su serper. Evet, iyiliğiniz bir hayatı değiştirebilir. Hem de hiç beklemediğiniz bir anda, hiç beklemediğiniz bir şekilde.

Ama gelgelelim, iyilik dediğimiz şey öyle tek boyutlu, sadece yüzü gülenlerin harcı değildir. Bazen karşınıza huysuz bir komşu dikilir. Her gün kapınızı çalan bir tatsızlık, suratını asan bir gölge... Sizi öyle bir sinir eder ki, içinizde kötülük bile kıpırdanır. Hatta belki bir an, onun yüzünden oradan taşınmayı geçirirsiniz aklınızdan. İşte o an, iyiliğin sizden çıkıp gitmediğini, aksine içinizde bir yerde hâlâ durduğunu fark edersiniz. Taşınmak zorunda kalırsınız belki. Ama hayat, işte tam da bu sürprizleriyle güzeldir. O huysuz komşunun ardından giden yol, sizi belki de yıllardır özlemini çektiğiniz bir sokağa çıkarır. Pencereden baktığınızda, size gülümseyen yüzler görürsünüz. Anlayan, bilen, sizin dilinizden konuşan insanlarla dolu bir çevre bulursunuz. Görünüşte kötü olan, ardında bir iyilik saklıyormuş meğer.İşte bu yüzden iyilik, sadece yapılanla sınırlı kalmaz. Bazen bir çocuğun kahkahasıdır, içinizdeki bütün kederi alıp götüren. Zorlu bir günün tam ortasında, o masum ve neşeli ses, size günün aslında ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatır. Ya da yolda ağır ağır ilerleyen yaşlı bir teyzedir. Elindeki poşetlerin ağırlığından omuzları çökmüş, adımları yavaşlamıştır. Siz, belki de sadece iki dakikanızı ayırıp, “Teyze, bir yardım edeyim de şu işin görülsün,” dersiniz. O iki dakikalık yardım, yaşlı teyzenin yükünü hafifletirken, size öyle bir huzur verir ki, bütün gününüzü aydınlatır.Diyorum ki; faydalı olmak, dünyaya bir iz bırakmaktır. Hele de elinden gelenin en iyisini yapmak, işte o, insan olmanın en muhteşem hâlidir. Çünkü iyilik, yalnızca karşıdakini değil, önce sizi iyileştirir. Ve unutmayın, iyiliğin yeşerdiği toprakta, kötülüğün gölgesi bile barınamaz.