Sevginin Doz Aşımı: İlaçken Zehre Dönüşen Duygu
"İlaçla zehir arasındaki fark dozdur." Bu söz, tıbbın babası sayılan Paracelsus'a aittir. Bir maddenin şifa mı yoksa ölüm mü getireceğini belirleyen tek şey miktarıdır. Aynı moleküller, azıyla kalp atışlarınızı düzene sokarken, fazlasıyla o kalbi durdurabilir.
Peki ya sevgi? O da böyle değil midir?
Derman Sandığınız Dert Olmasın
Sevmek, insanın en temel ihtiyacı. Anne karnından mezara kadar peşimizden gelen, bizi insan yapan en saf duygu. Tıpkı bir ilaç gibi... Doğru zamanda, doğru miktarda verildiğinde iyileştirir, güç verir, hayata bağlar.Ama ya dozu kaçırırsanız?Fazla sevgi, fazla ilaç gibidir. Önce hafif bir baş dönmesi... Sonra bulantı... Derken zehrin vücuda yayılması.Bir düşünün:Sevgisiyle büyüttüğünü sandığınız bir annenin, çocuğunun her adımını kontrol etmesi... Onun adına kararlar alması... "Seni çok seviyorum" derken aslında nefes almasını engellemesi. İlaç mıdır bu, yoksa yavaş yavaş öldüren bir zehir mi?Peki ya bir sevgilinin "kıskanıyorum çünkü çok seviyorum" diyerek partnerinin telefonunu karıştırması, arkadaşlarını seçmesi, özgürlüğünü kısıtlaması? Bu sevgi midir, yoksa sevgi kılığına girmiş bir işgal midir?
Fazla Sevgi Neden Zehir Olur?
Çünkü sevginin özünde özgürlük vardır. Gerçek sevgi, karşınızdakinin size rağmen de var olabilmesine izin vermektir. Fazla sevgi ise karşınızdakini yok sayar, onu kendine bağımlı kılar, onu "sizin sevginize muhtaç" bir varlığa dönüştürür.Tıpkı aşırı doz ilaç gibi: Vücut artık kendi kendine çalışamaz hale gelir. Dışarıdan gelen o madde olmadan nefes alamaz, yaşayamaz.
Sevgide de durum aynıdır. Fazla seven, sevdiğini kendine bağımlı kılar. O olmadan var olamayacak bir varlık yaratır. Ve bu, zehrin en sinsisi olan bağımlılıktır.Peki Doz Ne Olmalı?Sevginin dozu, karşınızdakinin özgürlüğü kadardır.Onu severken nefes almasına izin veriyorsanız, doz doğrudur.Onu severken hata yapmasına, düşmesine, kalkmasına izin veriyorsanız, doz doğrudur.Onu severken "bensiz de var olabilirsin" diyebiliyorsanız, doz doğrudur.Ama sevginizle onu boğuyor, kendinize mahkûm ediyor, vazgeçilmeziniz yaparken aslında onu vazgeçilmez kılıyorsanız, bilin ki ilacı zehre dönüştürmüşsünüzdür.
Zehri Fark Edenler
Hayatında birini fazla sevip kaybedenler bilir: Aslında kaybettiğiniz şey sevdiğiniz değil, sevginin zehre dönüşmüş halidir. Çünkü hiçbir canlı, zehri uzun süre taşıyamaz. Ya atar, ya ölür.
Bu yüzden terk edilenler, "O kadar sevdim, nasıl bırakıp gitti?" diye sorar. Oysa giden, zehirden kaçmıştır. İlaç sanıp içtiği şeyin aslında yavaş yavaş onu öldürdüğünü anlamıştır."Sevginin dozunu iyi ayarla ki, ilaç olup yarasın, zehir olup sarmasın.""Fazla sevgi, fazla ilaç gibidir; önce uyuşturur, sonra öldürür.""Sevginin ölçüsü, karşındakinin özgürlüğüdür."
Unutma: Derman olmak isterken zehir olma. Bazen az sevmek, çok sevmekten daha büyük bir sevgidir. Çünkü gerçek sevgi, karşındakini sana değil, hayata bağlar.Peki ya sen? Sevgin ilaç mı, zehir mi? Karşındaki senin yüzünden nefes almakta zorlanıyor mu? Yoksa sen mi onun nefesi oldun?
Düşün... Çünkü doz, her şeydir