Belki de çocukluğumdan hatırladığım ilk sokakta oyun anısı . Bir iğde ağacı vardı dibinde oynayan çocuklar, toprakla çamur oyunu oynardık . Herkes bir şey yapıyordu , ben de ev yapmamayı düşündüm. Burnuma çarpan iğde kokusu ve bir yandan burcu burcu toprak kokusu hala aklımda. Saatin nasıl geçtiğini hatırlamıyorum. Bir abla geldiydi hadi çocuklar elinizi yıkayın salçalı ekmek yiyin bakalım. En lezzetli ekmeklerden biriydi o . Aradan yıllar geçti o ablanın yüzünü bile hatırlamıyorum ve aklımdan hiç çıkmayan o ekmeğin tadı.
Bazen o çocuk o hatırlamaz denen herşey hatırlanıyor. O oyun da benim için öyle tabiki tek hatırladığım o anı değil elbette.
Sevin çocukları çok değil bir on dakika bile onların yüreğinde izler bırakabiliyor.